زمان به من آموخت  که دست دادن معنی رفاقت نیست .

بودن قول ماندن نیست .

عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست .

ودوست داشتن کسی  که می گوید : برای تو می میرم دروغی بیش نیست ،

واما حقیقت را کسی که می گوید برای تو زندگی می کند !!!!

"ُتنها "

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت 19:22 توسط ریحانه | |

 

مادرم ای تمام هستی من روزت مبارک

نوشته شده در شنبه بیست و سوم خرداد 1388ساعت 18:10 توسط ریحانه | |

 یا ایها الـساقی ادر کاسا و ناولـها ... که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

بـه بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگـشاید ... ز تاب جعد مشکینش چه خون افـتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امـن عیش چون هر دم ... جرس فریاد می‌دارد که بربندید مـحـمـل‌ها

بـه می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید ... کـه سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

شـب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل ... کـجا دانـند حال ما سبکـباران ساحـل‌ها

همـه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر ... نـهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ ... مـتی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملـها

نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت 18:8 توسط ریحانه | |

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 12:0 توسط ریحانه | |

سال نو مبارک

نوشته شده در شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 9:24 توسط ریحانه | |

نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن 1387ساعت 10:36 توسط ریحانه | |

نوشته شده در جمعه پانزدهم آذر 1387ساعت 16:44 توسط ریحانه | |

نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مهر 1387ساعت 20:23 توسط ریحانه | |

عاشق عاشق تر نبود در تار و پودش ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

 امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه فقط خوابه ، تو كه رفتي هواي خونه تب داره ، داره از درو ديوارش غم عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ، بيا بر گرد تا ازعشقت نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك كلاغاي سياه پوشن ، چراغ خونه خوابيده توي دنياي خاموشي ، ديگه ساعت رو طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي ، ديگه بارون نمي باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستي توي اين خونه ، ديگه آشفته بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ، ديگه از رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري گفتم كه تو مي دوني،سرخاك تو مي ميرم ، ولي تا لحظه مردن نمي گيرم دل از تو .

*.*من ان گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی ابی ولی با خفت و خواری بدنبال شبنم نمی گردم*.*

نوشته شده در دوشنبه چهارم شهریور 1387ساعت 9:5 توسط ریحانه | |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 18:58 توسط ریحانه | |

 

گفته بودي كه چرا محو تماشاي مني

 آنچنان مات كه يكدم مژه بر هم نزنی.

 مژه بر هم نزنم تا ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387ساعت 18:48 توسط ریحانه | |

پاییزدلم بهاررا صدا می زند

هنگامی که بهار در آغوش سرد مردمان زمستانیست

 

 

نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 10:20 توسط ریحانه | |

میخوام از تو بخونم میخوام پیشت بمونم دیگه طاقت ندارم از عشقت منم دیوونم
عاشق شدم دوباره نذار اشکام بباره بیا پیشم بگو دوستم داری نذار بگردم دنبال راه چاره

نوشته شده در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387ساعت 18:58 توسط ریحانه | |

دل به هر کي دادي از سادگي دادي

زندگيتو پاي دلدادگي دادي

تک و تنهايي و با پاي پياده

متاسفم برات اي دل ساده

نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 10:30 توسط ریحانه | |

به شب وصلت جانا دیوانه شدم

به شمع رئیت جانا پروانه شدم

به مه روی تو من جانا حیران و ماتم

ز غم عشق تو شد جانا صبر و قرارم

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 16:10 توسط ریحانه | |

آه من بی تو میمیرم

کاش میداشتی باور

روز و شب دیده بر راهم

سوی کاشانه ام بگذر

نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387ساعت 16:13 توسط ریحانه | |

ای کاش

ای کاش من خورشید بودم
روی علف ها می نشستم
با مهربانی قفل غم را
از روی در ها می شکستم
ای کاش من آلاله بودم
لاله ای خوش رنگ و زیبا
 آلاله ای که دوست دارد
 نجوای سرخ شاپرک را
ای کاش من احساس بودم
مفهوم سبز زنده بودن
مضمون باران بهاری
در دفتر سرخ سرودن
ای کاش من لبخند بودم
بر روی لبهای کویری
ای کاش غم را می زدودم
لز چشم نمنک اسیری
ای کاش من پرواز بودم
پرواز تا اوج رسیدن
پرواز تا اعماق رویا
نبض شقایق را شنیدن
ای کاش من مهتاب بودم
 مهتاب با نوری طلایی
همدرد با مرغان عاشق
با بی دلان درد آشنایی
ای کاش من ایینه بودم
 یا انعکاس نور بودم
با نقره هایم گرد غم را
از صفحه دل می زدودم
ای کاش من یک قطره بودم
 یک قطره اشک پک و جاری
اشکی به روی گونه ای سرخ
یا در دل چشم انتظاری
ای کاش من یک یاس بودم
تا بیکران می رسیدم
دست پر از احساس خود را
بر قلب باران میکشیدم
ای کاش من یک قلب بودم
شب تا سحرگاه می تپیدم
آن قدر می رفتم فراتر
تا آه شب را می شنیدم
ای کاش من دیدار بودم
آن شوق نیلی رنگ دیدن
از خوشه های زرد خورشید
گل دسته های یاد چیدن
ای کاش با شعر رهایی
 در قلب ها غوغا نماییم
و با ورود حضرت عشق
این کلبه را دریا نماییم
 

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 10:13 توسط ریحانه | |

مث اون موج صبوری که وفاداره به دریا
تو مهی مثل حقیقت مهربونی مث رویا
چه قدر تازه و پکی مث یاسای تو باغچه
مث اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه
تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر
مث اون حرفی که ناگفته می مونه دم آخر
تو مث بارون عشقی روی تنهایی شاعر
تو همون آبی که رسمه بریزن پشت مسافر
مث برق دو تا چشمی توی یک قاب شکسته
مث پرواز واسه قلبی که یکی بالاشو بسته
مث اون مهمون خوبی که میآد آخر هفته
مث اون حرفی که از یاد دل و پنجره رفته
 مث پاییزی ولیکن پری از گل های پونه
مث اون قولی که دادی گفتی یادش نمی مونه
تو مث چشمه آبی واسه تشنه تو بیابون
تو مث یه آشنا تو غربت واسه یه عاشق مجنون
تو مث یه سرپناهی واسه عابر غریبه
مث چشمای قشنگی که تو حسرت یه سیبه
چشمه ی چشمای نازت مث اشک من زلاله
مث زندگی رو ابرا بودنت با من محاله
یک روزی بیا تو خوابم بشو شکل یک ستاره
توی خواب دختری که هیچ کس و جز تو نداره
تو یه عمر می درخشی تو یه قاب عکس خالی
اما من چشمام رو دوختم به گلای سرخ قالی
تو مث بادبادک من که یه روز رفت پیش ابرا
بی خبر رفتی و خواستی بمونم تنهای تنها
تو مث دفتر مشقم پر خطای عجیبی
مث شاگردای اول کمی مغرور و نجیبی
دل تو یه آسمونه دل تنگ من زمینی
می دونم عوض نمی شی تو خودت گفتی همینی
تو مث اون کسی هستی که میره واسه همیشه
التماسش می کنی که بمون اون میگشه نمیشه
مث یه تولدی تو مث تقدیر مث قسمت
مث الماسی که هیچ کس واسه اون نذاشته قیمت
مث نذر بچه هایی مث التماس گلدون
مث ابتدای راهی مث اینه مث شمعدون
مث قصه های زیبا پری از خوابای رنگی
حیفه که پیشم نمونن چشای به این قشنگی
پر نازی مث لیلی پر شعری مث نیما
دیدن تو رنگ مهره رفتن تو رنگ یلدا
بیا مثل اون کسی شو که یه شب قصد سفر کرد
دید یارش داره میمیره موند ش و صرف نظر کرد

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 11:32 توسط ریحانه | |

شمع و پروانه

قطره قطره
ذره ذره
شمع می فشاند اشک
از سوختن پروانه اش
و پروانه
می چرخد و می نوشد و می رقصد
می شود مست از جام اشک شمع
قصه ی عشق پروانه و شمع
داستانی است از جلوه ی دلدادگی محض
بی نیاز از توضیح
بی نیاز از تفسیر
و من اینک شمعم
نه یک شمع
نه ده ها و صدها و هزاران شمع
من بی نهایت شمعم
ده ها و صدها و هزاران بی نهایت شمع
و اشک من
نه یک قطره
نه ده چشمه
نه صد رود
نه هزاران و هزاران و هزاران دریاست
اشک من بی حد و حساب است
اشک من اندازه ی عشق است
اندازه ی عشق
اشک من احساس است
وهم اینک جاریست
تو کنارم باش
نه چنان پروانه که بسوزی
و پروانه دگر چیست
که تو معبود منی
تو کنارم باش تا با دستانت ظرفی سازی
و کنی جمع اشک هایم را
تا بدانم که عشقم
تا بدانم که احساسم
تا بدانم که اشک هایم
مالک دارد
صاحب اشک هایم
صاحب عشق منی
صاحب قلب منی
چه شود اینها را لایقت پنداری

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 10:52 توسط ریحانه | |

 

 

 

باران را دوست دارم چون بوی تو رو دارد .

گل را دوست دارم چون لطافت تو رو دارد

دریا را دوست دارم چون وسعت نگاه چشمان تو رو دارد

ماه را دوست دارم چون زیبایی  تو رو دارد .

خورشید را دوست دارم چون ذره ای از گرمای عشق تو رو دارد

شب را دوست دارم چون لحظه یکی شدن دلهاست.

سکوت را دوست دارم چون در این لحظه ها فقط به تو می اندیشم

تنهایی را دوست دارم چون میخواهم با خیالت در آسمان رویا سیر کنم .

دفتر تنهایی ام را  دوست دارم  چون لحظه لحظه خاطراتمان رو به یاد می آورم .

زندگی و خوشبختی را دوست دارم چون تو تنها بهانه اش هستی .

قبلم را رو دوست دارم چون امانتی توست .

انتظار رو دوست دارم چون میدانم انتظار معنی وسیعی در جریان عشق است .

بلور را دوست دارم چون از جنس توست .

چشمه را دوست دارم چون به زلالی چشمان توست .

نگاهت و چشمت  را دوست دارم چون مرا در خود غرق می کند .

کویر را دوست دارم چون میخواهم در بیابان به شوق تو دیوانه شوم

نسیم  . قاصدک را دوست میدارم چون هر شب پیام تو برایم می آورد .

خدا را دوست دارم چون تو رو با من آشنا کرد .

ایمان رو دوست دارم چون لازمه عشق است .

و در آخر :

تو رو دوست دارم تا آخرین نفس

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 10:20 توسط ریحانه | |

پنجره

وقتي كه پلك پنجره را باز مي كني

صبحي دوباره دردلم آغاز مي كني

گلها به بوي خنده تو باز مي شوند

لب مي گشايي اي پري ، اعجاز ميكني

پرمي كشد زشوق پرستوي پرده ها

تا با نگاه پنجره پرواز مي كني

در كوچه ها نسيم نگاه تو مي وزد

آهوي خوش خرامي وخوش ناز مي كني

من دوست دارم آه !نه اين واژه نارساست

من نيستم ، تودرمني آواز مي كني

حتي سكوت گوش به زنگ است نازنين

وقتي نواي عشوه گري ساز ميكني

گنجشك ها به نغمه گري ايستاده اند

آيا تو پلك پنجره را بازمي كني ؟

 

نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 10:57 توسط ریحانه | |

آنکه آموخت به ما درس محبت می خواست دل چراغان کنی از یاد کسی , تب و تابی بودت هرنفسی , به وصالی برسی یا نرسی سینه بی عشق مباد

باز کن پنجره را
بگذار باران را بهتر ببینم
می خواستم
روی این شیشه باران خورده
اسم تو را بنویسم
اما...
چشمانم بارید
دستانم لرزید
باز با خود گفتم
هر گاه مرا به خاک سپردید
در تاریکی گور
جایی را هم برای ارزوهایم بگذازید

نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 10:16 توسط ریحانه | |

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 12:42 توسط ریحانه | |

 

مگر من چه می خواستم

به جز  آسمانی پُر از آفتاب

به جز جشن پیوندِ مهتاب و خواب

به جز چشمی از فرطِ شادی پُرآب.

مگر من چه گفتم

که آنگونه سوزان به من تاختند

که کوهی ز کاهم برافراختند

که صد شاخه شد جملۀ راستم.

مگر من چه گفتم ... چه می خواستم

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 11:5 توسط ریحانه |

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 10:40 توسط ریحانه | |

یکی گفت غصه نخور اون داره برمی گرده

زندگی با عشق تورنگ دیگه داشت برام

رفتی و بدون تو تلخ شده روز و شبم

دل من با هیچ کسی نمی تونست خو بگیره

شب وروز منتظر وچشم به رات مونده نگام

کسی مثل تونشد کسی مثل تونبود

همش از خدا می خوام که بیایی زود زود

کاش که می شد دوباره باز هم و پیدا کنیم

سفره عشق مونو با همدیگه وابکنیم

کاش تواین شهر غریب صدای آشنا بیاد

دل من هواتو کرده فقط هم تورو می خواد

کسی مثل تو نشه دیگه کسی مثل تو نبود

همش از خدا می خوام که بیایی زود زود

 

نوشته شده در یکشنبه یازدهم فروردین 1387ساعت 14:3 توسط ریحانه | |

 

 

 

 

 

 

 

چته   آسمون   دوباره   کم  آوردی  باز  ستاره؟

اشک  نریز  اخماتو  وا کن  به  خدا  فایده  نداره

می گن   اشک  اگه  بریزی  سبکت  می کنه  اما

اونی  که  گذاشته  رفته  کی ما رو به یاد می یاره

انقدر بارون می ریزی به تو شک می کنه مهتاب

که   دیشب  بود  تابستون   ولیکن  امشب  بهاره

دلتو    بزن    به    دریا   تا   بشی   تنهای   تنها

یا    شاید   خدا   بخواد   و    بکنه   بهت   اشاره

اگه اون یه کم دوست داشت بی خدافظی نمی رفت

دعا   کن   خدا   تلافی    سر    قلبش   در   نیاره

اگه  بی وفا  نبود  که  واسه  تو  عزی ز نمی شد

اونی    که    بشکنه    اما   بمونه اون موقع یاره

آسمون   دیگه   تموم  کن  گریه  رو  فقط دعا کن

که   خدای  آسمونا   هیچ   روزی   تنهاش  نذاره

 

نوشته شده در شنبه دهم فروردین 1387ساعت 15:47 توسط ریحانه | |

سایه ی بی اعتبار عشق !

در سایه ی بی اعتبارت ماوا گرفتم

من انتظار معجزه نداشتم ٬ من تنها آغوش عاشقانه ات را می خواستم !

افسوس که تو تنها سایه ی بی تفاوتی شدی در کنار قلب تنهایم !

ای سایه ی بی اعتبار ٬ من به گرمای دستانت محتاجم !

من لمس حضورت را خواهانم نه عطر وجودت را !

من محتاج نوازشهای عاشقانه ی عشقم !

من با تو بودن و در آغوشت آرمیدن را خواهانم !

من سخت تنهایم !

من در حصار سایه ی فرٌار خوشبختی در انتظار حضورت لمس بیکسی را تجربه کردم !

من بی پناهم !

همچون پرنده ای اسیر دست بی ترحم طوفان !

من سخت بیمارم !

بیماریم عشق است و معشوقم علاج آن !

من سخت بی تابم !

آیا چه خواهد شد .... ؟؟؟

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه پنجم فروردین 1387ساعت 18:12 توسط ریحانه | |

چشمهايم را مي بندم و از ته دل آنچه را ميخواهم آرزو ميكنم
سكوت ، سپيدي، سادگي ، سلوك ، سپهر، ستاره ،سلام!
ابنها هفت سين من هستند واگر آنها را به دست آورم ، عيد ميگيرمو پاي ميكوبم و به عرش سفر ميكنم وبافرشتگان به گفتگو مينشينم .
در سفره ام« ستاره» ميگذارم تا دنيا نوراني شود«سكوت»مي گذارم تا روح ها صيقل پيدا كنند.
«سپهر»ميگذارم تا دلها آبي شود «سلوك» تا انسانها سالك راه حق شوند.
«سپيدي» ميگذارم تا همه يكرنگ باشند .
«سادگي» ميگذارم تا مردم دنيا پرست نشوند .«سلام»ميگذارم وبراي همه آرزوي سلامتي ميكنم
من همه ي زيبايي ها را جمع كرده ام چه سال زيبايي است

عیدتون مبارک 

نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 13:24 توسط ریحانه | |